• SAD Kongresi
  • Sad Kongresi Bildiri Ödülleri
  • Sad Kongresi Ulaşım Bilgileri
A+ R A-


İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu

e-Posta Yazdır PDF

İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, Resmi Gazete'nin 30.06.12 tarihli sayısında yayımlandı.

Yasa, işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması, mevcut sağlık ve güvenlik şartlarının iyileştirilmesi için işveren ve çalışanların görev, yetki, sorumluluk, hak ve yükümlülüklerini düzenliyor.

 

30 Haziran 2012 CUMARTESİ

Resmî Gazete

Sayı : 28339

KANUN

ŞSAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİKANUNU

Kanun No. 6331                                                                                                 Kabul Tarihi: 20/6/2012

BİRİNCİBÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –(1) Bu Kanunun amacı; işyerlerinde işsağlığıve güvenliğinin sağlanmasıve mevcut sağlık ve güvenlik şartlarının iyileştirilmesi için işveren ve çalışanların görev, yetki, sorumluluk, hak ve yükümlülüklerini düzenlemektir.

Kapsam ve istisnalar

MADDE 2 –(1) Bu Kanun; kamu ve özel sektöre ait bütün işlere ve işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine, çırak ve stajyerler de dâhil olmak üzere tüm çalışanlarına faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.

(2) Ancak aşağıda belirtilen faaliyetler ve kişiler hakkında bu Kanun hükümleri uygulanmaz:

a) Fabrika, bakım merkezi, dikimevi ve benzeri işyerlerindekiler hariçTürk SilahlıKuvvetleri, genel kolluk kuvvetleri ve Milli İstihbarat TeşkilatıMüsteşarlığının faaliyetleri.

b) Afet ve acil durum birimlerinin müdahale faaliyetleri.

c) Ev hizmetleri.

ç) Çalışan istihdam etmeksizin kendi nam ve hesabına mal ve hizmet üretimi yapanlar.

d) Hükümlüve tutuklulara yönelik infaz hizmetleri sırasında, iyileştirme kapsamında yapılan işyurdu, eğitim, güvenlik ve meslek edindirme faaliyetleri.

Tanımlar

MADDE 3 –(1) Bu Kanunun uygulanmasında;

a) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,

b) Çalışan: Kendi özel kanunlarındaki statülerine bakılmaksızın kamu veya özel işyerlerinde istihdam edilen gerçek kişiyi,

c) Çalışan temsilcisi: İşsağlığıve güvenliği ile ilgili çalışmalara katılma, çalışmalarıizleme, tedbir alınmasınıisteme, tekliflerde bulunma ve benzeri konularda çalışanlarıtemsil etmeye yetkili çalışanı,

ç) Destek elemanı: Asli görevinin yanında işsağlığıve güvenliği ile ilgili önleme, koruma, tahliye, yangınla mücadele, ilk yardım ve benzeri konularda özel olarak görevlendirilmişuygun donanım ve yeterli eğitime sahip kişiyi,

d) Eğitim kurumu: İşgüvenliği uzmanı, işyeri hekimi ve diğer sağlık personelinin eğitimlerini vermek üzere Bakanlıkça yetkilendirilen kamu kurum ve kuruluşlarını, üniversiteleri ve Türk Ticaret Kanununa göre faaliyet gösteren şirketler tarafından kurulan müesseseleri,

e) Genççalışan: Onbeş yaşınıbitirmişancak onsekiz yaşınıdoldurmamışçalışanı,

f) İşgüvenliği uzmanı: İşsağlığıve güvenliği alanında görev yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş, işgüvenliği uzmanlığıbelgesine sahip mühendis, mimar veya teknik elemanı,

g) İşkazası: İşyerinde veya işin yürütümünedeniyle meydana gelen, ölüme sebebiyet veren veya vücut bütünlüğünüruhen ya da bedenen özre uğratan olayı,

ğ) İşveren: Çalışan istihdam eden gerçek veya tüzel kişi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşları,

h) İşyeri: Mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile çalışanın birlikte örgütlendiği, işverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığıbulunan ve aynıyönetim altında örgütlenen işyerine bağlıyerler ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim yerleri ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlarıda içeren organizasyonu,

ı) İşyeri hekimi: İşsağlığıve güvenliği alanında görev yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş, işyeri hekimliği belgesine sahip hekimi,

i) İşyeri sağlık ve güvenlik birimi: İşyerinde işsağlığıve güvenliği hizmetlerini yürütmek üzere kurulan, gerekli donanım ve personele sahip olan birimi,

j) Konsey: Ulusal İşSağlığıve Güvenliği Konseyini,

k) Kurul: İşsağlığıve güvenliği kurulunu,

1) Meslek hastalığı: Mesleki risklere maruziyet sonucu ortaya çıkan hastalığı,

m) Ortak sağlık ve güvenlik birimi: Kamu kurum ve kuruluşları, organize sanayi bölgeleri ile Türk Ticaret Kanununa göre faaliyet gösteren şirketler tarafından, işyerlerine işsağlığıve güvenliği hizmetlerini sunmak üzere kurulan gerekli donanım ve personele sahip olan ve Bakanlıkça yetkilendirilen birimi,

n) Önleme: İşyerinde yürütülen işlerin bütün safhalarında işsağlığıve güvenliği ile ilgili riskleri ortadan kaldırmak veya azaltmak için planlanan ve alınan tedbirlerin tümünü,

o) Risk: Tehlikeden kaynaklanacak kayıp, yaralanma ya da başka zararlısonuçmeydana gelme ihtimalini,

ö) Risk değerlendirmesi: İşyerinde var olan ya da dışarıdan gelebilecek tehlikelerin belirlenmesi, bu tehlikelerin riske dönüşmesine yol açan faktörler ile tehlikelerden kaynaklanan risklerin analiz edilerek derecelendirilmesi ve kontrol tedbirlerinin kararlaştırılmasıamacıyla yapılmasıgerekli çalışmaları,

p) Tehlike: İşyerinde var olan ya da dışarıdan gelebilecek, çalışanıveya işyerini etkileyebilecek zarar veya hasar verme potansiyelini,

r) Tehlike sınıfı: İşsağlığıve güvenliği açısından, yapılan işin özelliği, işin her safhasında kullanılan veya ortaya çıkan maddeler, işekipmanı, üretim yöntem ve şekilleri, çalışma ortam ve şartlarıile ilgili diğer hususlar dikkate alınarak işyeri için belirlenen tehlike grubunu,

s) Teknik eleman: Teknik öğretmen, fizikçi ve kimyager unvanına sahip olanlar ile üniversitelerin işsağlığıve güvenliği programımezunlarını,

ş) İşyeri hemşiresi: 25/2/1954 tarihli ve 6283 sayılıHemşirelik Kanununa göre hemşirelik mesleğini icra etmeye yetkili, işsağlığıve güvenliği alanında görev yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmişişyeri hemşireliği belgesine sahip hemşire/sağlık memurunu,

ifadeeder.

(2) İşveren adına hareket eden, işin ve işyerinin yönetiminde görev alan işveren vekilleri, bu Kanunun uygulanmasıbakımından işveren sayılır.

İKİNCİBÖLÜM

İşveren ile Çalışanların Görev, Yetki ve Yükümlülükleri

İşverenin genel yükümlülüğü

MADDE 4 –(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlüolup bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi, eğitim ve bilgi verilmesi dâhil her türlütedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araçve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İşyerinde alınan işsağlığıve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığınıizler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar veya yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğunu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarınıortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların işsağlığıve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarınıetkilemez.

(4) İşveren, işsağlığıve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.

Risklerden korunma ilkeleri

MADDE 5 –(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler göz önünde bulundurulur:

a) Risklerden kaçınmak.

b) Kaçınılmasımümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerle kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımıile işekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.

e) Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.

f) Teknoloji, işorganizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamıile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlıve genel bir önleme politikasıgeliştirmek.

g) Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.

ğ) Çalışanlara uygun talimatlar vermek.

İşsağlığıve güvenliği hizmetleri

MADDE 6 –(1) Mesleki risklerin önlenmesi ve bu risklerden korunulmasına yönelik çalışmalarıda kapsayacak, işsağlığıve güvenliği hizmetlerinin sunulmasıiçin işveren;

a) Çalışanlarıarasından işgüvenliği uzmanı, işyeri hekimi ve diğer sağlık personeli görevlendirir. Çalışanlarıarasında belirlenen niteliklere sahip personel bulunmamasıhâlinde, bu hizmetin tamamınıveya bir kısmınıortak sağlık ve güvenlik birimlerinden hizmet alarak yerine getirebilir. Ancak belirlenen niteliklere ve gerekli belgeye sahip olmasıhâlinde, tehlike sınıfıve çalışan sayısıdikkate alınarak, bu hizmetin yerine getirilmesini kendisi üstlenebilir.

b) Görevlendirdikleri kişi veya hizmet aldığıkurum ve kuruluşların görevlerini yerine getirmeleri amacıyla araç, gereç, mekân ve zaman gibi gerekli bütün ihtiyaçlarınıkarşılar.

c) İşyerinde sağlık ve güvenlik hizmetlerini yürütenler arasında işbirliği ve koordinasyonu sağlar.

ç) Görevlendirdikleri kişi veya hizmet aldığıkurum ve kuruluşlar tarafından işsağlığıve güvenliği ile ilgili mevzuata uygun olan ve yazılıolarak bildirilen tedbirleri yerine getirir.

d) Çalışanların sağlık ve güvenliğini etkilediği bilinen veya etkilemesi muhtemel konular hakkında; görevlendirdikleri kişi veya hizmet aldığıkurum ve kuruluşları, başka işyerlerinden çalışmak üzere kendi işyerine gelen çalışanlarıve bunların işverenlerini bilgilendirir.

(2) 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılıKamu İhale Kanunu kapsamındaki kamu kurum ve kuruluşları; işsağlığıve güvenliği hizmetlerini, Sağlık Bakanlığına ait döner sermayeli kuruluşlardan doğrudan alabileceği gibi 4734 sayılıKanun hükümleri çerçevesinde de alabilir.

(3) Tam süreli işyeri hekimi görevlendirilen işyerlerinde, diğer sağlık personeli görevlendirilmesi zorunlu değildir.

İşsağlığıve güvenliği hizmetlerinin desteklenmesi

MADDE 7 –(1) İşsağlığıve güvenliği hizmetlerinin yerine getirilmesi için, Bakanlıkça aşağıdaki şartlarla destek sağlanabilir:

a) Kamu kurum ve kuruluşlarıhariçondan az çalışanıbulunanlardan, çok tehlikeli ve tehlikeli sınıfta yer alan işyerleri faydalanabilir. Ancak, Bakanlar Kurulu, ondan az çalışanıbulunanlardan az tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinin de faydalanmasına karar verebilir.

b) Giderler, işkazasıve meslek hastalığıbakımından kısa vadeli sigorta kollarıiçin toplanan primlerden kaynak aktarılmak suretiyle, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından finanse edilir.

c) Uygulamada, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarıesas alınır.

ç) Bu Kanun ve diğer mevzuat gereğince yapılan kontrol ve denetimlerde; istihdam ettiği kişilerin sigortalılık bildiriminde bulunmadığıtespit edilen işverenlerden, tespit tarihine kadar yapılan ödemeler yasal faizi ile birlikte Sosyal Güvenlik Kurumunca tahsil edilir ve bu durumdaki işverenler, sağlanan destekten üçyıl süreyle faydalanamaz.

d) Uygulamaya ilişkin olarak ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye, uygulamayıyönlendirmeye ve doğabilecek sorunlarıçözmeye Bakanlık yetkilidir.

(2) Aşağıdaki konular ile bunlara ilişkin usul ve esaslar, Maliye Bakanlığının uygun görüşüalınarak Bakanlıkça çıkarılan yönetmelikle belirlenir:

a) İşsağlığıve güvenliği hizmetlerinin yerine getirilmesi için sağlanacak desteğin uygulanması.

b) Destek sağlanacak ondan az çalışanıbulunan işyerlerinin özellikleri göz önünde bulundurularak; Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ödenecek işsağlığıve güvenliği hizmet bedellerinin tespiti, destek olunacak kısmıve ödenme şekli.

c) Destekten faydalanabilecek işyerlerinin taşımasıgereken şartlar.

ç) İşsağlığıve güvenliği hizmeti verecek kuruluşların özellikleri.

(3) Etkinlik ve sürekliliğin sağlanmasıamacıyla; Bakanlık tarafından Sağlık Bakanlığı, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığıve ilgili meslek kuruluşlarıyla işbirliği yapılabilir.

İşyeri hekimleri ve işgüvenliği uzmanları

MADDE 8 –(1) İşyeri hekimi ve işgüvenliği uzmanlarının hak ve yetkileri, görevlerini yerine getirmeleri nedeniyle kısıtlanamaz. Bu kişiler, görevlerini mesleğin gerektirdiği etik ilkeler ve mesleki bağımsızlık içerisinde yürütür.

(2) İşyeri hekimi ve işgüvenliği uzmanları; görevlendirildikleri işyerlerinde işsağlığıve güvenliğiyle ilgili alınmasıgereken tedbirleri işverene yazılıolarak bildirir; bildirilen hususlardan hayati tehlike arz edenlerin işveren tarafından yerine getirilmemesi hâlinde, bu hususu Bakanlığın yetkili birimine bildirir.

(3) Hizmet sunan kuruluşlar ile işyeri hekimi ve işgüvenliği uzmanları, işsağlığıve güvenliği hizmetlerinin yürütülmesindeki ihmallerinden dolayı, hizmet sunduklarıişverene karşısorumludur.

(4) Çalışanın ölümüveya maluliyetiyle sonuçlanacak şekilde vücut bütünlüğünün bozulmasına neden olan işkazasıveya meslek hastalığının meydana gelmesinde ihmali tespit edilen işyeri hekimi veya işgüvenliği uzmanının yetki belgesi askıya alınır.

(5) İşgüvenliği uzmanlarının görev alabilmeleri için; çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde (A) sınıfı, tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde en az (B) sınıfı, az tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde ise en az (C) sınıfıişgüvenliği uzmanlığıbelgesine sahip olmalarışartıaranır. Bakanlık, işgüvenliği uzmanlarının ve işyeri hekimlerinin görevlendirilmesi konusunda sektörel alanda özel düzenleme yapabilir.

(6) Belirlenen çalışma süresi nedeniyle işyeri hekimi ve işgüvenliği uzmanının tam süreli görevlendirilmesi gereken durumlarda; işveren, işyeri sağlık ve güvenlik birimi kurar. Bu durumda, çalışanların tabi olduğu kanun hükümleri saklıkalmak kaydıyla, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılıİşKanununa göre belirlenen haftalık çalışma süresi dikkate alınır.

(7) Kamu kurum ve kuruluşlarında ilgili mevzuata göre çalıştırılan işyeri hekimi veya işgüvenliği uzmanıolma niteliğini haiz personel, gerekli belgeye sahip olmalarışartıyla asli görevlerinin yanında, belirlenen çalışma süresine riayet ederek çalışmakta olduklarıkurumda veya ilgili personelin muvafakati ve üst yöneticinin onayıile diğer kamu kurum ve kuruluşlarında görevlendirilebilir. Bu şekilde görevlendirilecek personele, görev yaptığıher saat için (200) gösterge rakamının memur aylık katsayısıile çarpımıtutarında ilave ödeme, hizmet alan kurum tarafından yapılır. Bu ödemeden damga vergisi hariçherhangi bir kesinti yapılmaz. Bu durumdaki görevlendirmeye ilişkin ilave ödemelerde, günlük mesai saatlerine bağlıkalmak kaydıyla, aylık toplam seksen saatten fazla olan görevlendirmeler dikkate alınmaz.

(8) Kamu sağlık hizmetlerinde tam süreli çalışmaya ilişkin mevzuat hükümleri saklıkalmak kaydıyla, işyeri hekimlerinin ve diğer sağlık personelinin işyeri sağlık ve güvenlik birimi ile ortak sağlık ve güvenlik birimlerinde görevlendirilmelerinde ve hizmet verilen işyerlerinde çalışanlarla sınırlıolmak üzere görevlerini yerine getirmelerinde, diğer kanunların kısıtlayıcıhükümleri uygulanmaz.

Tehlike sınıfının belirlenmesi

MADDE 9 –(1) İşyeri tehlike sınıfları; 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılıSosyal Sigortalar ve Genel Sağlık SigortasıKanununun 83 üncümaddesine göre belirlenen kısa vadeli sigorta kollarıprim tarifesi de dikkate alınarak, İşSağlığıve Güvenliği Genel Müdürünün Başkanlığında ilgili taraflarca oluşturulan komisyonun görüşleri doğrultusunda, Bakanlıkça çıkarılacak tebliğile tespit edilir.

(2) İşyeri tehlike sınıflarının tespitinde, o işyerinde yapılan asıl işdikkate alınır.

Risk değerlendirmesi, kontrol, ölçüm ve araştırma

MADDE 10 –(1) İşveren, işsağlığıve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır:

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu.

b) Kullanılacak işekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi.

c) İşyerinin tertip ve düzeni.

ç) Genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar gibi özel politika gerektiren gruplar ile kadın çalışanların durumu.

(2) İşveren, yapılacak risk değerlendirmesi sonucu alınacak işsağlığıve güvenliği tedbirleri ile kullanılmasıgereken koruyucu donanım veya ekipmanı belirler.

(3) İşyerinde uygulanacak işsağlığıve güvenliği tedbirleri, çalışma şekilleri ve üretim yöntemleri; çalışanların sağlık ve güvenlik yönünden korunma düzeyini yükseltecek ve işyerinin idari yapılanmasının her kademesinde uygulanabilir nitelikte olmalıdır.

(4) İşveren, işsağlığıve güvenliği yönünden çalışma ortamına ve çalışanların bu ortamda maruz kaldığırisklerin belirlenmesine yönelik gerekli kontrol, ölçüm, inceleme ve araştırmaların yapılmasınısağlar.

Acil durum planları, yangınla mücadele ve ilk yardım

MADDE 11 –(1) İşveren;

a) Çalışma ortamı, kullanılan maddeler, işekipmanı ile çevre şartlarınıdikkate alarak meydana gelebilecek acil durumlarıönceden değerlendirerek, çalışanlarıve çalışma çevresini etkilemesi mümkün ve muhtemel acil durumlarıbelirler ve bunların olumsuz etkilerini önleyici ve sınırlandırıcıtedbirleri alır.

b) Acil durumların olumsuz etkilerinden korunmak üzere gerekli ölçüm ve değerlendirmeleri yapar, acil durum planlarınıhazırlar.

c) Acil durumlarla mücadele için işyerinin büyüklüğüve taşıdığıözel tehlikeler, yapılan işin niteliği, çalışan sayısıile işyerinde bulunan diğer kişileri dikkate alarak; önleme, koruma, tahliye, yangınla mücadele, ilk yardım ve benzeri konularda uygun donanıma sahip ve bu konularda eğitimli yeterli sayıda kişiyi görevlendirir, araçve gereçleri sağlayarak eğitim ve tatbikatlarıyaptırır ve ekiplerin her zaman hazır bulunmalarınısağlar.

ç) Özellikle ilk yardım, acil tıbbi müdahale, kurtarma ve yangınla mücadele konularında, işyeri dışındaki kuruluşlarla irtibatısağlayacak gerekli düzenlemeleri yapar.

Tahliye

MADDE 12 –(1) Ciddi, yakın ve önlenemeyen tehlikenin meydana gelmesi durumunda işveren;

a) Çalışanların işi bırakarak derhal çalışma yerlerinden ayrılıp güvenli bir yere gidebilmeleri için, önceden gerekli düzenlemeleri yapar ve çalışanlara gerekli talimatlarıverir.

b) Durumun devam etmesi hâlinde, zorunluluk olmadıkça, gerekli donanıma sahip ve özel olarak görevlendirilenler dışındaki çalışanlardan işlerine devam etmelerini isteyemez.

(2) İşveren, çalışanların kendileri veya diğer kişilerin güvenliği için ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarıve amirine hemen haber veremedikleri durumlarda; istenmeyen sonuçların önlenmesi için, bilgileri ve mevcut teknik donanımlarıçerçevesinde müdahale edebilmelerine imkân sağlar. Böyle bir durumda çalışanlar, ihmal veya dikkatsiz davranışlarıolmadıkça yaptıklarımüdahaleden dolayısorumlu tutulamaz.

Çalışmaktan kaçınma hakkı

MADDE 13 –(1) Ciddi ve yakın tehlike ile karşıkarşıya kalan çalışanlar kurula, kurulun bulunmadığıişyerlerinde ise işverene başvurarak durumun tespit edilmesini ve gerekli tedbirlerin alınmasına karar verilmesini talep edebilir. Kurul acilen toplanarak, işveren ise derhâl kararınıverir ve durumu tutanakla tespit eder. Karar, çalışana ve çalışan temsilcisine yazılıolarak bildirilir.

(2) Kurul veya işverenin çalışanın talebi yönünde karar vermesi hâlinde çalışan, gerekli tedbirler alınıncaya kadar çalışmaktan kaçınabilir. Çalışanların çalışmaktan kaçındığıdönemdeki ücreti ile kanunlardan ve işsözleşmesinden doğan diğer haklarısaklıdır.

(3) Çalışanlar ciddi ve yakın tehlikenin önlenemez olduğu durumlarda birinci fıkradaki usule uymak zorunda olmaksızın işyerini veya tehlikeli bölgeyi terk ederek belirlenen güvenli yere gider. Çalışanların bu hareketlerinden dolayıhaklarıkısıtlanamaz.

(4) İşsözleşmesiyle çalışanlar, talep etmelerine rağmen gerekli tedbirlerin alınmadığıdurumlarda, tabi olduklarıkanun hükümlerine göre işsözleşmelerini feshedebilir. Toplu sözleşme veya toplu işsözleşmesi ile çalışan kamu personeli, bu maddeye göre çalışmadığıdönemde fiilen çalışmışsayılır.

(5) Bu Kanunun 25 inci maddesine göre işyerinde işin durdurulmasıhâlinde, bu madde hükümleri uygulanmaz.

İşkazasıve meslek hastalıklarının kayıt ve bildirimi

MADDE 14 –(1) İşveren;

a) Bütün işkazalarının ve meslek hastalıklarının kaydınıtutar, gerekli incelemeleri yaparak bunlar ile ilgili raporlarıdüzenler.

b) İşyerinde meydana gelen ancak yaralanma veya ölüme neden olmadığıhalde işyeri ya da işekipmanının zarara uğramasına yol açan veya çalışan, işyeri ya da işekipmanınızarara uğratma potansiyeli olan olaylarıinceleyerek bunlar ile ilgili raporlarıdüzenler.

(2) İşveren, aşağıdaki hallerde belirtilen sürede Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirimde bulunur:

a) İşkazalarınıkazadan sonraki üçişgünüiçinde.

b) Sağlık hizmeti sunucularıveya işyeri hekimi tarafından kendisine bildirilen meslek hastalıklarını, öğrendiği tarihten itibaren üçişgünüiçinde.

(3) İşyeri hekimi veya sağlık hizmeti sunucuları; meslek hastalığıön tanısıkoyduklarıvakaları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularına sevk eder.

(4) Sağlık hizmeti sunucularıkendilerine intikal eden işkazalarını, yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularıise meslek hastalığıtanısıkoyduklarıvakalarıen geçon gün içinde Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirir.

(5) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığının uygun görüşüalınarak Bakanlıkça belirlenir.

Sağlık gözetimi

MADDE 15 –(1) İşveren;

a) Çalışanların işyerinde maruz kalacaklarısağlık ve güvenlik risklerini dikkate alarak sağlık gözetimine tabi tutulmalarınısağlar.

b) Aşağıdaki hallerde çalışanların sağlık muayenelerinin yapılmasınısağlamak zorundadır:

1) İşe girişlerinde.

2) İşdeğişikliğinde.

3) İşkazası, meslek hastalığıveya sağlık nedeniyle tekrarlanan işten uzaklaşmalarından sonra işe dönüşlerinde talep etmeleri hâlinde.

4) İşin devamısüresince, çalışanın ve işin niteliği ile işyerinin tehlike sınıfına göre Bakanlıkça belirlenen düzenli aralıklarla.

(2) Tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde çalışacaklar, yapacaklarıişe uygun olduklarınıbelirten sağlık raporu olmadan işe başlatılamaz.

(3) Bu Kanun kapsamında alınmasıgereken sağlık raporları, işyeri sağlık ve güvenlik biriminde veya hizmet alınan ortak sağlık ve güvenlik biriminde görevli olan işyeri hekiminden alınır. Raporlara itirazlar Sağlık Bakanlığıtarafından belirlenen hakem hastanelere yapılır, verilen kararlar kesindir.

(4) Sağlık gözetiminden doğan maliyet ve bu gözetimden kaynaklıher türlüek maliyet işverence karşılanır, çalışana yansıtılamaz.

(5) Sağlık muayenesi yaptırılan çalışanın özel hayatıve itibarının korunmasıaçısından sağlık bilgileri gizli tutulur.

Çalışanların bilgilendirilmesi

MADDE 16 –(1) İşyerinde işsağlığıve güvenliğinin sağlanmasıve sürdürülebilmesi amacıyla işveren, çalışanlarıve çalışan temsilcilerini işyerinin özelliklerini de dikkate alarak aşağıdaki konularda bilgilendirir:

a) İşyerinde karşılaşılabilecek sağlık ve güvenlik riskleri, koruyucu ve önleyici tedbirler.

b) Kendileri ile ilgili yasal hak ve sorumluluklar.

c) İlk yardım, olağan dışıdurumlar, afetler ve yangınla mücadele ve tahliye işleri konusunda görevlendirilen kişiler.

(2) İşveren;

a) 12 nci maddede belirtilen ciddi ve yakın tehlikeye maruz kalan veya kalma riski olan bütün çalışanları, tehlikeler ile bunlardan doğan risklere karşıalınmışve alınacak tedbirler hakkında derhal bilgilendirir.

b) Başka işyerlerinden çalışmak üzere kendi işyerine gelen çalışanların birinci fıkrada belirtilen bilgileri almalarınısağlamak üzere, söz konusu çalışanların işverenlerine gerekli bilgileri verir.

c) Risk değerlendirmesi, işsağlığıve güvenliği ile ilgili koruyucu ve önleyici tedbirler, ölçüm, analiz, teknik kontrol, kayıtlar, raporlar ve teftişten elde edilen bilgilere, destek elemanlarıile çalışan temsilcilerinin ulaşmasınısağlar.

Çalışanların eğitimi

MADDE 17 –(1) İşveren, çalışanların işsağlığıve güvenliği eğitimlerini almasınısağlar. Bu eğitim özellikle; işe başlamadan önce, çalışma yeri veya işdeğişikliğinde, işekipmanının değişmesi hâlinde veya yeni teknoloji uygulanmasıhâlinde verilir. Eğitimler, değişen ve ortaya çıkan yeni risklere uygun olarak yenilenir, gerektiğinde ve düzenli aralıklarla tekrarlanır.

(2) Çalışan temsilcileri özel olarak eğitilir.

(3) Mesleki eğitim alma zorunluluğu bulunan tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde, yapacağıişle ilgili mesleki eğitim aldığınıbelgeleyemeyenler çalıştırılamaz.

(4) İşkazasıgeçiren veya meslek hastalığına yakalanan çalışana işe başlamadan önce, söz konusu kazanın veya meslek hastalığının sebepleri, korunma yollarıve güvenli çalışma yöntemleri ile ilgili ilave eğitim verilir. Ayrıca, herhangi bir sebeple altıaydan fazla süreyle işten uzak kalanlara, tekrar işe başlatılmadan önce bilgi yenileme eğitimi verilir.

(5) Tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde; yapılacak işlerde karşılaşılacak sağlık ve güvenlik riskleri ile ilgili yeterli bilgi ve talimatlarıiçeren eğitimin alındığına dair belge olmaksızın, başka işyerlerinden çalışmak üzere gelen çalışanlar işe başlatılamaz.

(6) Geçici işilişkisi kurulan işveren, işsağlığıve güvenliği risklerine karşıçalışana gerekli eğitimin verilmesini sağlar.

(7) Bu madde kapsamında verilecek eğitimin maliyeti çalışanlara yansıtılamaz. Eğitimlerde geçen süre çalışma süresinden sayılır. Eğitim sürelerinin haftalık çalışma süresinin üzerinde olmasıhâlinde, bu süreler fazla sürelerle çalışma veya fazla çalışma olarak değerlendirilir.

Çalışanların görüşlerinin alınmasıve katılımlarının sağlanması

MADDE 18 –(1) İşveren, görüşalma ve katılımın sağlanmasıkonusunda, çalışanlara veya iki ve daha fazla çalışan temsilcisinin bulunduğu işyerlerinde varsa işyeri yetkili sendika temsilcilerine yoksa çalışan temsilcilerine aşağıdaki imkânlarısağlar:

a) İşsağlığıve güvenliği ile ilgili konularda görüşlerinin alınması, teklif getirme hakkının tanınmasıve bu konulardaki görüşmelerde yer alma ve katılımlarının sağlanması.

b) Yeni teknolojilerin uygulanması, seçilecek işekipmanı, çalışma ortamıve şartlarının çalışanların sağlık ve güvenliğine etkisi konularında görüşlerinin alınması.

(2) İşveren, destek elemanlarıile çalışan temsilcilerinin aşağıdaki konularda önceden görüşlerinin alınmasınısağlar:

a) İşyerinden görevlendirilecek veya işyeri dışından hizmet alınacak işyeri hekimi, işgüvenliği uzmanıve diğer personel ile ilk yardım, yangınla mücadele ve tahliye işleri için kişilerin görevlendirilmesi.

b) Risk değerlendirmesi yapılarak, alınmasıgereken koruyucu ve önleyici tedbirlerin ve kullanılmasıgereken koruyucu donanım ve ekipmanın belirlenmesi.

c) Sağlık ve güvenlik risklerinin önlenmesi ve koruyucu hizmetlerin yürütülmesi.

ç) Çalışanların bilgilendirilmesi.

d) Çalışanlara verilecek eğitimin planlanması.

(3) Çalışanların veya çalışan temsilcilerinin, işyerinde işsağlığıve güvenliği için alınan önlemlerin yetersiz olduğu durumlarda veya teftişsırasında, yetkili makama başvurmalarından dolayıhaklarıkısıtlanamaz.

Çalışanların yükümlülükleri

MADDE 19 –(1) Çalışanlar, işsağlığıve güvenliği ile ilgili aldıklarıeğitim ve işverenin bu konudaki talimatlarıdoğrultusunda, kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıklarıişten etkilenen diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşürmemekle yükümlüdür.

(2) Çalışanların, işveren tarafından verilen eğitim ve talimatlar doğrultusunda yükümlülükleri şunlardır:

a) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma ekipmanı ve diğer üretim araçlarınıkurallara uygun şekilde kullanmak, bunların güvenlik donanımlarınıdoğru olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek.

b) Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımıdoğru kullanmak ve korumak.

c) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda sağlık ve güvenlik yönünden ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir eksiklik gördüklerinde, işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber vermek.

ç) Teftişe yetkili makam tarafından işyerinde tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile işbirliği yapmak.

d) Kendi görev alanında, işsağlığıve güvenliğinin sağlanmasıiçin işveren ve çalışan temsilcisi ile işbirliği yapmak.

Çalışan temsilcisi

MADDE 20 –(1) İşveren; işyerinin değişik bölümlerindeki riskler ve çalışan sayılarınıgöz önünde bulundurarak dengeli dağılıma özen göstermek kaydıyla, çalışanlar arasında yapılacak seçim veya seçimle belirlenemediği durumda atama yoluyla, aşağıda belirtilen sayılarda çalışan temsilcisini görevlendirir:

a) İki ile elli arasında çalışanıbulunan işyerlerinde bir.

b) Ellibir ile yüz arasında çalışanıbulunan işyerlerinde iki.

c) Yüzbir ile beşyüz arasında çalışanıbulunan işyerlerinde üç.

ç) Beşyüzbir ile bin arasında çalışanıbulunan işyerlerinde dört.

d) Binbir ile ikibin arasında çalışanıbulunan işyerlerinde beş.

e) İkibinbirve üzeri çalışanıbulunan işyerlerinde altı.

(2) Birden fazla çalışan temsilcisinin bulunmasıdurumunda baştemsilci, çalışan temsilcileri arasında yapılacak seçimle belirlenir.

(3) Çalışan temsilcileri, tehlike kaynağının yok edilmesi veya tehlikeden kaynaklanan riskin azaltılmasıiçin, işverene öneride bulunma ve işverenden gerekli tedbirlerin alınmasınıisteme hakkına sahiptir.

(4) Görevlerini yürütmeleri nedeniyle, çalışan temsilcileri ve destek elemanlarının haklarıkısıtlanamaz ve görevlerini yerine getirebilmeleri için işveren tarafından gerekli imkânlar sağlanır.

(5) İşyerinde yetkili sendika bulunmasıhâlinde, işyeri sendika temsilcileri çalışan temsilcisi olarak da görev yapar.

ÜÇÜNCÜBÖLÜM

Konsey, Kurul ve Koordinasyon

Ulusal İşSağlığıve Güvenliği Konseyi

MADDE 21 –(1) Ülke genelinde işsağlığıve güvenliği ile ilgili politika ve stratejilerin belirlenmesi için tavsiyelerde bulunmak üzere Konsey kurulmuştur.

(2) Konsey, Bakanlık Müsteşarının başkanlığında aşağıda belirtilen üyelerden oluşur:

a) Bakanlık İşSağlığıve Güvenliği Genel Müdürü, Çalışma Genel Müdürü, İşTeftişKurulu Başkanıve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından bir genel müdür.

b) Bilim, Sanayi ve Teknoloji, Çevre ve Şehircilik, Enerji ve Tabii Kaynaklar, Gıda, Tarım ve Hayvancılık, Kalkınma, MillîEğitim ile Sağlık bakanlıklarından ilgili birer genel müdür.

c) Yükseköğretim Kurulu Başkanlığından bir yürütme kurulu üyesi, Devlet Personel Başkanlığından bir başkan yardımcısı.

ç) İşveren, işçi ve kamu görevlileri sendikalarıüst kuruluşlarının en fazla üyeye sahip ilk üçünden, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinden, Türkiye Esnaf ve SanatkârlarıKonfederasyonundan, Türk Tabipleri Birliğinden, Türk Mühendis ve Mimar OdalarıBirliğinden ve Türkiye Ziraat OdalarıBirliğinden konuyla ilgili veya görevli birer yönetim kurulu üyesi.

d) İhtiyaçduyulmasıhâlinde İşSağlığıve Güvenliği Genel Müdürünün teklifi ve Konseyin kararıile belirlenen, işsağlığıve güvenliği konusunda faaliyet gösteren kurum veya kuruluşlardan en fazla iki temsilci.

(3) İkinci fıkranın (d) bendi kapsamında belirlenen Konsey üyeleri, iki yıl için seçilir ve üst üste iki olağan toplantıya katılmaz ise ilgili kurum veya kuruluşun üyeliği sona erer.

(4) Konseyin sekretaryası, İşSağlığıve Güvenliği Genel Müdürlüğünce yürütülür.

(5) Konsey, toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile karar verir. Oyların eşitliği hâlinde başkanın oyu kararıbelirler. Çekimser oy kullanılamaz.

(6) Konsey yılda iki defa olağan toplanır. Başkanın veya üyelerin üçte birinin teklifi ile olağanüstüolarak da toplanabilir.

(7) Konseyin çalışma usul ve esaslarıBakanlık tarafından belirlenir.

İşsağlığıve güvenliği kurulu

MADDE 22 –(1) Elli ve daha fazla çalışanın bulunduğu ve altıaydan fazla süren sürekli işlerin yapıldığıişyerlerinde işveren, işsağlığıve güvenliği ile ilgili çalışmalarda bulunmak üzere kurul oluşturur. İşveren, işsağlığıve güvenliği mevzuatına uygun kurul kararlarınıuygular.

(2) Altıaydan fazla süren asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu hallerde;

a) Asıl işveren ve alt işveren tarafından ayrıayrı kurul oluşturulmuşise, faaliyetlerin yürütülmesi ve kararların uygulanmasıkonusunda işbirliği ve koordinasyon asıl işverence sağlanır.

b) Asıl işveren tarafından kurul oluşturulmuşise, kurul oluşturmasıgerekmeyen alt işveren, koordinasyonu sağlamak üzere vekâleten yetkili bir temsilci atar.

c) İşyerinde kurul oluşturmasıgerekmeyen asıl işveren, alt işverenin oluşturduğu kurula işbirliği ve koordinasyonu sağlamak üzere vekâleten yetkili bir temsilci atar.

ç) Kurul oluşturmasıgerekmeyen asıl işveren ve alt işverenin toplam çalışan sayısıelliden fazla ise, koordinasyonu asıl işverence yapılmak kaydıyla, asıl işveren ve alt işveren tarafından birlikte bir kurul oluşturulur.

(3) Aynıçalışma alanında birden fazla işverenin bulunmasıve bu işverenlerce birden fazla kurulun oluşturulmasıhâlinde işverenler, birbirlerinin çalışmalarınıetkileyebilecek kurul kararlarıhakkında diğer işverenleri bilgilendirir.

İşsağlığıve güvenliğinin koordinasyonu

MADDE 23 –(1) Aynıçalışma alanınıbirden fazla işverenin paylaşmasıdurumunda işverenler; işhijyeni ile işsağlığıve güvenliği önlemlerinin uygulanmasında işbirliği yapar, yapılan işin yapısıgöz önüne alınarak mesleki risklerin önlenmesi ve bu risklerden korunulması çalışmalarınıkoordinasyon içinde yapar, birbirlerini ve çalışan temsilcilerini bu riskler konusunda bilgilendirir.

(2) Birden fazla işyerinin bulunduğu işmerkezleri, işhanları, sanayi bölgeleri veya siteleri gibi yerlerde, işsağlığıve güvenliği konusundaki koordinasyon yönetim tarafından sağlanır. Yönetim, işyerlerinde işsağlığıve güvenliği yönünden diğer işyerlerini etkileyecek tehlikeler hususunda gerekli tedbirleri almalarıiçin işverenleri uyarır. Bu uyarılara uymayan işverenleri Bakanlığa bildirir.

DÖRDÜNCÜBÖLÜM

Teftişve İdari Yaptırımlar

Teftiş, inceleme, araştırma, müfettişin yetki, yükümlülük ve sorumluluğu

MADDE 24 –(1) Bu Kanun hükümlerinin uygulanmasının izlenmesi ve teftişi, işsağlığıve güvenliği yönünden teftişyapmaya yetkili Bakanlık işmüfettişlerince yapılır. Bu Kanun kapsamında yapılacak teftişve incelemelerde, 4857 sayılıKanunun 92, 93, 96, 97 ve 107 nci maddeleri uygulanır.

(2) Bakanlık, işyerlerinde işsağlığıve güvenliği konularında ölçüm, inceleme ve araştırma yapmaya, bu amaçla numune almaya ve eğitim kurumlarıile ortak sağlık ve güvenlik birimlerinde kontrol ve denetim yapmaya yetkilidir. Bu konularda yetkilendirilenler mümkün olduğu kadar işi aksatmamak, işverenin ve işyerinin meslek sırlarıile gördükleri ve öğrendikleri hususlarıtamamen gizli tutmakla yükümlüdür. Kontrol ve denetimin usul ve esaslarıBakanlıkça düzenlenir.

(3) Askeri işyerleriyle yurt güvenliği için gerekli maddeler üretilen işyerlerinin denetim ve teftişi konusu ve sonuçlarına ait işlemler, MillîSavunma Bakanlığıve Bakanlıkça birlikte hazırlanacak yönetmeliğe göre yürütülür.

İşin durdurulması

MADDE 25 –(1) İşyerindeki bina ve eklentilerde, çalışma yöntem ve şekillerinde veya işekipmanlarında çalışanlar için hayati tehlike oluşturan bir husus tespit edildiğinde; bu tehlike giderilinceye kadar, hayati tehlikenin niteliği ve bu tehlikeden doğabilecek riskin etkileyebileceği alan ile çalışanlar dikkate alınarak, işyerinin bir bölümünde veya tamamında işdurdurulur. Ayrıca çok tehlikeli sınıfta yer alan maden, metal ve yapıişleri ile tehlikeli kimyasallarla çalışılan işlerin yapıldığıveya büyük endüstriyel kazaların olabileceği işyerlerinde, risk değerlendirmesi yapılmamışolmasıdurumunda işdurdurulur.

(2) İşsağlığıve güvenliği bakımından teftişe yetkili üçişmüfettişinden oluşan heyet, işsağlığıve güvenliği bakımından teftişe yetkili işmüfettişinin tespiti üzerine gerekli incelemeleri yaparak, tespit tarihinden itibaren iki gün içerisinde işin durdurulmasına karar verebilir. Ancak tespit edilen hususun acil müdahaleyi gerektirmesi hâlinde; tespiti yapan işmüfettişi, heyet tarafından karar alınıncaya kadar geçerli olmak kaydıyla işi durdurur.

(3) İşin durdurulmasıkararı, ilgili mülki idare amirine ve işyeri dosyasının bulunduğu Çalışma ve İşKurumu il müdürlüğüne bir gün içinde gönderilir. İşin durdurulmasıkararı, mülki idare amiri tarafından yirmidört saat içinde yerine getirilir. Ancak, tespit edilen hususun acil müdahaleyi gerektirmesi nedeniyle verilen işin durdurulmasıkararı, mülki idare amiri tarafından aynıgün yerine getirilir.

(4) İşveren, yerine getirildiği tarihten itibaren altıişgünüiçinde, yetkili işmahkemesinde işin durdurulmasıkararına itiraz edebilir. İtiraz, işin durdurulmasıkararının uygulanmasınıetkilemez. Mahkeme itirazıöncelikle görüşür ve altıişgünüiçinde karara bağlar. Mahkeme kararıkesindir.

(5) İşverenin işin durdurulmasınıgerektiren hususların giderildiğini Bakanlığa yazılıolarak bildirmesi hâlinde, en geçyedi gün içinde işyerinde inceleme yapılarak işverenin talebi sonuçlandırılır.

(6) İşveren, işin durdurulmasısebebiyle işsiz kalan çalışanlara ücretlerini ödemekle veya ücretlerinde bir düşüklük olmamak üzere meslek veya durumlarına göre başka bir işvermekle yükümlüdür.

İdari para cezalarıve uygulanması

MADDE 26 –(1) Bu Kanunun;

a) 4 üncümaddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene her bir yükümlülük için ayrıayrı ikibin Türk Lirası,

b) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasıgereğince belirlenen nitelikte işgüvenliği uzmanıveya işyeri hekimi görevlendirmeyen işverene görevlendirmediği her bir kişi için beşbin Türk Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için aynımiktar, diğer sağlık personeli görevlendirmeyen işverene ikibinbeşyüz Türk Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için aynımiktar, aynıfıkranın (b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene her bir ihlal için ayrıayrı binbeşyüz Türk Lirası, (ç) bendine aykırıhareket eden işverene yerine getirilmeyen her bir tedbir için ayrıayrı bin Türk Lirası,

c) 8 inci maddesinin birinci ve altıncıfıkralarına aykırıhareket eden işverene her bir ihlal için ayrıayrı binbeşyüz Türk Lirası,

ç) 10 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre risk değerlendirmesi yapmayan veya yaptırmayan işverene üçbinTürk Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için dörtbinbeşyüz Türk Lirası, dördüncüfıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene binbeşyüz Türk Lirası,

d) 11 ve 12 nci maddeleri hükümlerine aykırıhareket eden işverene, uyulmayan her bir yükümlülük için bin Türk Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için aynımiktar,

e) 14 üncümaddesinin birinci fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene her bir yükümlülük için ayrıayrı binbeşyüz Türk Lirası, ikinci fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene ikibin Türk Lirası, dördüncüfıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen sağlık hizmeti sunucularıveya yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularına ikibin Türk Lirası,

f) 15 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene, sağlık gözetimine tabi tutulmayan veya sağlık raporu alınmayan her çalışan için bin Türk Lirası,

g) 16 ncı maddesinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene, bilgilendirilmeyen her bir çalışan için bin Türk Lirası,

ğ) 17 nci maddesinin bir ila yedinci fıkralarında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene her bir çalışan için bin Türk Lirası,

h) 18 inci maddesinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene, her bir aykırılık için ayrıayrı bin Türk Lirası,

ı) 20 nci maddesinin birinci ve dördüncüfıkralarında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene bin Türk Lirası, üçüncüfıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene binbeşyüz Türk Lirası,

i) 22 nci maddesinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene her bir aykırılık için ayrıayrı ikibin Türk Lirası,

j) 23 üncümaddesinin ikinci fıkrasında belirtilen bildirim yükümlülüklerini yerine getirmeyen yönetimlere beşbin Türk Lirası,

k) 24 üncümaddesinin ikinci fıkrasında belirtilen işsağlığıve güvenliği ile ilgili konularda ölçüm, inceleme ve araştırma yapılmasına, numune alınmasına veya eğitim kurumlarıile ortak sağlık ve güvenlik birimlerinin kontrol ve denetiminin yapılmasına engel olan işverene beşbin Türk Lirası,

1) 25 inci maddesinde belirtilen yükümlülüklere göre işyerinin bir bölümünde veya tamamında verilen durdurma kararına uymayarak durdurulan işi yönetmelikte belirtilen şartlarıyerine getirmeden devam ettiren işverene fiil başka bir suçoluştursa dahi onbin Türk Lirası, altıncıfıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene ihlale uğrayan her bir çalışan için bin Türk Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için aynımiktar,

m) 29 uncu maddesinde belirtilen; büyük kaza önleme politika belgesi hazırlamayan işverene ellibin Türk Lirası, güvenlik raporunu hazırlayıp Bakanlığın değerlendirmesine sunmadan işyerini faaliyete geçiren, işletilmesine Bakanlıkça izin verilmeyen işyerini açan veya durdurulan işyerinde faaliyete devam eden işverene seksenbin Türk Lirası,

n) 30 uncu maddesinde öngörülen yönetmeliklerde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene, uyulmayan her hüküm için tespit edildiği tarihten itibaren aylık olarak bin Türk Lirası,

idaripara cezasıverilir.

(2) Bu Kanunda belirtilen idari para cezalarıgerekçesi belirtilmek suretiyle Çalışma ve İşKurumu il müdürünce verilir. Verilen idari para cezalarıtebliğinden itibaren otuz gün içinde ödenir. İdari para cezalarıtüzel kişiliği bulunmayan kamu kurum ve kuruluşlarıadına da düzenlenebilir.

Hüküm bulunmayan haller ve muafiyet

MADDE 27 –(1) Çalışanların tabi olduklarıkanun hükümleri saklıkalmak kaydıyla, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde 4857 sayılıKanunun bu Kanuna aykırıolmayan hükümleri uygulanır.

(2) Bu Kanuna göre düzenlenen kağıtlar damga vergisinden, işlemler harçtan müstesnadır.

(3) Bakanlık, bu Kanuna göre yapılacak işve işlemlere ait her türlübelge veya bilgiyi, elektronik ve benzeri ortamlar üzerinden isteyebilir, arşivleyebilir, bu ortamlar üzerinden onay, yetki, bilgi ve belge verebilir.

BEŞİNCİBÖLÜM

Çeşitli ve Geçici Hükümler

Bağımlılık yapan maddeleri kullanma yasağı

MADDE 28 –(1) İşyerine, sarhoşveya uyuşturucu madde almışolarak gelmek ve işyerinde alkollüiçki veya uyuşturucu madde kullanmak yasaktır.

(2) İşveren; işyeri eklentilerinden sayılan kısımlarda, ne gibi hallerde, hangi zamanda ve hangi şartlarla alkollüiçki içilebileceğini belirleme yetkisine sahiptir.

(3) Aşağıdaki çalışanlar için alkollüiçki kullanma yasağıuygulanmaz:

a) Alkollüiçki yapılan işyerlerinde çalışan ve işin gereği olarak üretileni denetlemekle görevlendirilenler.

b) Kapalıkaplarda veya açık olarak alkollüiçki satılan veya içilen işyerlerinde işin gereği alkollüiçki içmek zorunda olanlar.

c) İşinin niteliği gereği müşterilerle birlikte alkollüiçki içmek zorunda olanlar.

Güvenlik raporu veya büyük kaza önleme politika belgesi

MADDE 29 –(1) İşletmeye başlanmadan önce, büyük endüstriyel kaza oluşabilecek işyerleri için, işyerlerinin büyüklüğüne göre büyük kaza önleme politika belgesi veya güvenlik raporu işveren tarafından hazırlanır.

(2) Güvenlik raporu hazırlama yükümlülüğübulunan işveren, hazırladıklarıgüvenlik raporlarının içerik ve yeterlilikleri Bakanlıkça incelenmesini müteakip işyerlerini işletmeye açabilir.

İşsağlığıve güvenliği ile ilgili çeşitli yönetmelikler

MADDE 30 –(1) Aşağıdaki konular ile bunlara ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmeliklerle düzenlenir:

a) İlgili bakanlıkların görüşüalınarak, işsağlığıve güvenliğinin sağlanması, sürdürülmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi amacıyla; işyeri bina ve eklentileri, işekipmanı, işin her safhasında kullanılan ve ortaya çıkan maddeler, çalışma ortam ve şartları, özel risk taşıyan işekipmanıve işler ile işyerleri, özel politika gerektiren grupların çalıştırılması, işin özelliğine göre gece çalışmalarıve postalar hâlinde çalışmalar, sağlık kurallarıbakımından daha az çalışılmasıgereken işler, gebe ve emziren kadınların çalışma şartları, emzirme odalarıve çocuk bakım yurtlarının kurulmasıveya dışarıdan hizmet alınmasıve benzeri özel düzenleme gerektirebilecek konular ve bunlara bağlıbildirim ve izinler ile bu Kanunun uygulanmasına yönelik diğer hususlar.

b) İşsağlığıve güvenliği hizmetleri ile ilgili olarak;

1) Çalışan sayısıve tehlike sınıfıgöz önünde bulundurularak hangi işyerlerinde işyeri sağlık ve güvenlik biriminin kurulacağı, bu birimlerin fiziki şartlarıile birimlerde bulundurulacak donanım.

2) İşyeri sağlık ve güvenlik birimi ile ortak sağlık ve güvenlik biriminde görev alacak işyeri hekimi, işgüvenliği uzmanıve diğer sağlık personelinin nitelikleri, işe alınmaları, görevlendirilmeleri, görev, yetki ve sorumlulukları, görevlerini nasıl yürütecekleri, işyerinde çalışan sayısıve işyerinin yer aldığıtehlike sınıfıgöz önünde bulundurularak asgari çalışma süreleri, işyerlerindeki tehlikeli hususlarınasıl bildirecekleri, sahip olduklarıbelgelere göre hangi işyerlerinde görev alabilecekleri.

3) İşsağlığıve güvenliği hizmeti sunacak kişi, kurum ve kuruluşların; görev, yetki ve yükümlülükleri, belgelendirilmeleri ve yetkilendirilmeleri ile sunulacak hizmetler kapsamında yer alan sağlık gözetimi ve sağlık raporları, kuruluşların fiziki şartlarıile kuruluşlarda bulundurulacak personel ve donanım.

4) İşsağlığıve güvenliği hizmeti sunan kişi, kurum ve kuruluşlardan işyeri tehlike sınıfıve çalışan sayısına göre; hangi şartlarda hizmet alınacağı, görevlendirilecek veya istihdam edilecek kişilerin sayısı, işyerinde verilecek hizmet süresi ve belirlenen görevleri hangi hallerde işverenin kendisinin üstlenebileceği.

5) İşyeri hekimi, işgüvenliği uzmanıve diğer sağlık personelinin eğitimleri ve belgelendirilmeleri, unvanlarına göre kimlerin hangi sınıf belge alabilecekleri, işyeri hekimi, işgüvenliği uzmanıve diğer sağlık personeli eğitimi verecek kurumların belgelendirilmeleri, yetkilendirilmeleri ile eğitim programlarının ve bu programlarda görev alacak eğiticilerin niteliklerinin belirlenmesi ve belgelendirilmeleri, eğitimlerin sonunda yapılacak sınavlar ve düzenlenecek belgeler.

c) Risk değerlendirmesi ile ilgili olarak; risk değerlendirmesinin hangi işyerlerinde ne şekilde yapılacağı, değerlendirme yapacak kişi ve kuruluşların niteliklerinin belirlenmesi, gerekli izinlerin verilmesi ve izinlerin iptal edilmesi.

ç) Sağlık Bakanlığının görüşüalınarak, işverenlerin işyerlerinde bu Kanun kapsamında yapmakla yükümlüolduklarıkişisel maruziyete ve çalışma ortamına yönelik gerekli kontrol, inceleme ve araştırmalar ile fiziksel, kimyasal ve biyolojik etmenlerle ilgili ölçüm ve laboratuvar analizlerinin usul ve esaslarıile bu ölçüm ve analizleri yapacak kişi ve kuruluşların niteliklerinin belirlenmesi, gerekli yetkilerin verilmesi ve verilen yetkilerin iptali ile yetkilendirme ve belgelendirme bedelleri.

d) Yapılan işin niteliği, çalışan sayısı, işyerinin büyüklüğü, kullanılan, depolanan ve üretilen maddeler, işekipmanı ve işyerinin konumu gibi hususlar dikkate alınarak acil durum planlarının hazırlanması, önleme, koruma, tahliye, ilk yardım ve benzeri konular ile bu konularda görevlendirilecek kişiler.

e) Çalışanlara ve temsilcilerine verilecek eğitimler, bu eğitimlerin belgelendirilmesi, işsağlığıve güvenliği eğitimi verecek kişi ve kuruluşlarda aranacak nitelikler ile mesleki eğitim alma zorunluluğu bulunan işler.

f) Kurulun oluşumu, görev ve yetkileri, çalışma usul ve esasları, birden çok kurul bulunmasıhâlinde bu kurullar arasındaki koordinasyon ve işbirliği.

g) İçişleri Bakanlığıile müştereken, işyerlerinde işin durdurulması, hangi işlerde risk değerlendirmesi yapılmamışolmasıdurumunda işin durdurulacağı, durdurma sebeplerini gidermek için mühürlerin geçici olarak kaldırılması, yeniden çalışmaya izin verilme şartları, acil hallerde işin durdurulmasına karar verilinceye kadar geçecek sürede alınacak tedbirlerin uygulanması.

ğ) Çevre ve Şehircilik Bakanlığıile müştereken, büyük endüstriyel kazaların önlenmesi ve etkilerinin azaltılmasıiçin alınacak tedbirler, büyük endüstriyel kaza oluşabilecek işyerlerinin belirlenmesi ve sınıflandırılması, büyük kaza önleme politika belgesi veya güvenlik raporunun hazırlanmasıve uygulanması, güvenlik raporunun olmaması, incelenmek üzere Bakanlığa gönderilmemesi veya Bakanlıkça yetersiz bulunmasıdurumunda işin durdurulmasıve işin devamına izin verilmesi.

(2) Birinci fıkranın (b) bendine göre işyeri hekimi ve diğer sağlık personeline dair çıkarılan yönetmelikte yer alan işyeri hekimi ve diğer sağlık personelinin eğitim programları, çalışma süreleri, görev ve yetkilerine ilişkin hususlarda Sağlık Bakanlığının uygun görüşüalınır.

Belgelendirme, ihtar ve iptaller

MADDE 31 –(1) İşsağlığıve güvenliği hizmeti sunan, ölçüm ve analizleri yapan kişi, kurum, kuruluşlar ve eğitim kurumlarıile ilgili olarak yetkilendirme ve belgelendirme bedelleri, bu kişi ve kurumlara getirilen kuralların ihlali hâlinde hafif, orta ve ağır ihtar olarak kayda alınmasıile yetki belgelerinin geçerliliğinin doğrudan veya ihtar puanlarıesas alınarak askıya alınmasıve iptaline dair usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

Değiştirilen hükümler

MADDE 32 –22/5/2003tarihli ve 4857 sayılıİşKanununun;

a) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. “Geçici işilişkisi kurulan işveren işçiye talimat verme hakkına sahiptir.”

b) 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (II) numaralıbendinin (d) alt bendinde yer alan “veya 84 üncümaddeye aykırıhareket etmesi”ibaresi “, işyerine sarhoşyahut uyuşturucu madde almışolarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması”şeklinde değiştirilmiştir.

c) 71 inci maddesinin üçüncüfıkrasında geçen “hafif işler”ibaresinden sonra gelmek üzere “, onaltı yaşınıdoldurmuşfakat onsekiz yaşınıbitirmemişgençişçilerin hangi çeşit işlerde çalıştırılabilecekleri”ibaresi eklenmiştir.

MADDE 33 –13/12/1983tarihli ve 190 sayılıGenel Kadro ve UsulüHakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılıcetvelin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına ait bölümünde yer alan “BaşİşMüfettişi”unvanlıkadrolar “İşBaşmüfettişi”olarak değiştirilmiştir.

MADDE 34 –Ekli (I), (II) ve (III) sayılılistelerde yer alan kadrolar ihdas edilerek 190 sayılıKanun Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılıcetvelin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına ait bölümüne eklenmiş, ekli (IV) sayılılistede yer alan kadrolar iptal edilerek 190 sayılıKanun Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılıcetvelin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına ait bölümünden çıkarılmıştır.

MADDE 35 –14/7/1965tarihli ve 657 sayılıDevlet MemurlarıKanununa ekli (II) sayılıcetvelin “4. Başbakanlık ve Bakanlıklarda”bölümünde yer alan “İşçi Sağlığıve İşGüvenliği Ens. Müd.”ibaresi “İşSağlığıve Güvenliği EnstitüMüdürü”olarak değiştirilmiştir.

MADDE 36 –9/1/1985tarihli ve 3146 sayılıÇalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“Yayın zorunluluğu

EK MADDE 2 –Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu ile ulusal, bölgesel ve yerel yayın yapan özel televizyon kuruluşlarıve radyolar; ayda en az altmışdakika işsağlığıve güvenliği, çalışma hayatında kayıt dışılığın önlenmesi, sosyal güvenlik, işçi ve işveren ilişkileri konularında uyarıcıve eğitici mahiyette yayınlar yapmak zorundadır. Bu yayınlar, asgari otuz dakikası17:00-22:00 saatleri arasında olmak üzere, 08:00-22:00 saatleri arasında yapılır ve yayınların kopyalarıher ay düzenli olarak Radyo ve Televizyon Üst Kuruluna teslim edilir. Bu saatler dışında yapılan yayınlar, aylık altmışdakikalık süreye dahil edilmez. Bu programlar, Bakanlık ve bağlıve ilgili kuruluşları, Radyo ve Televizyon Üst Kurulu ile ilgili diğer kamu kurum ve kuruluşlarıile bilimsel kuruluşlar, kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarıveya sivil toplum kuruluşlarıtarafından hazırlanır veya hazırlatılır. Hazırlanan programların, Bakanlığın olumlu görüşüalındıktan sonra Radyo ve Televizyon Üst Kurulu tarafından radyo ve televizyonlarda yayınlanmasısağlanır.

Bu madde kapsamında yapılan yayınlar için herhangi bir bedel ödenmez. Bu yayınların ve sürelerinin denetimi Radyo ve Televizyon Üst Kurulunca yapılır.”

Yürürlükten kaldırılan hükümler

MADDE 37 –4857 sayılıKanunun aşağıdaki hükümleri yürürlükten kaldırılmıştır:

a) 2 nci maddesinin dördüncüfıkrası.

b) 63 üncümaddesinin dördüncüfıkrası.

c) 69 uncu maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncıfıkraları.

ç) 77, 78, 79, 80, 81, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 95, 105 ve geçici 2 nci maddeler.

4857 sayılıKanunun 4 üncümaddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan “İşsağlığıve güvenliği hükümleri saklıkalmak üzere”ifadesi ile 98 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “85 inci madde kapsamındaki işyerlerinde ise çalıştırılan her işçi için bin Yeni Türk Lirası,”ifadesi metinden çıkartılmıştır.

Atıflar

GEÇİCİMADDE 1–(1) Diğer mevzuatta işsağlığıve güvenliği ile ilgili olarak 4857 sayılıKanuna yapılan atıflar bu Kanuna yapılmışsayılır.

Mevcut yönetmelikler

GEÇİCİMADDE 2 –(1) 4857 sayılıKanunun 77 nci, 78 inci, 79 uncu, 80 inci, 81 inci ve 88 inci maddelerine göre yürürlüğe konulan yönetmeliklerin bu Kanuna aykırıolmayan hükümleri, bu Kanunda öngörülen yönetmelikler yürürlüğe girinceye kadar uygulanmaya devam olunur.

Sağlık raporları

GEÇİCİMADDE 3 –(1) Çalışanlar için, 4857 sayılıKanun ve diğer mevzuat gereği daha önce alınmışbulunan periyodik sağlık raporlarısüresi bitinceye kadar geçerlidir.

İşgüvenliği uzmanıgörevlendirme yükümlülüğü

GEÇİCİMADDE 4 –(1) Bu Kanunun 8 inci maddesinde belirtilen çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde (A) sınıfıbelgeye sahip işgüvenliği uzmanıgörevlendirme yükümlülüğü, bu işyerlerinde Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren dört yıl süreyle (B) sınıfıbelgeye sahip işgüvenliği uzmanıgörevlendirilmesi; tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde ise (B) sınıfıbelgeye sahip işgüvenliği uzmanıgörevlendirme yükümlülüğü, bu işyerlerinde Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üçyıl süreyle (C) sınıfıbelgeye sahip işgüvenliği uzmanıgörevlendirilmesi kaydıyla yerine getirilmişsayılır.

Mevcut sertifika ve belgeler ile ihtar puanları

GEÇİCİMADDE 5 –(1) Bu Kanunun yayımıtarihinden önce Bakanlıkça verilen işyeri hekimliği, işgüvenliği uzmanlığıve işyeri hemşiresi sertifikasıveya belgesi ile Türk Tabipleri Birliği tarafından verilen işyeri hekimliği sertifikasısahiplerinden belgeleri geçersiz sayılanlar, mevcut belge veya sertifikalarınıbu Kanunun yayımından itibaren bir yıl içinde Bakanlıkça düzenlenecek belge ile değiştirmeleri şartıyla bu Kanunla verilen bütün hak ve yetkileri kullanabilirler. Aynıtarihten önce eğitim kurumlarınca verilen işyeri hekimliği ve işgüvenliği uzmanlığıeğitimlerini tamamlayanlardan eğitimleri geçersiz sayılanlar ilgili mevzuata göre sınava girmeye hak kazanırlar. Hak sahipliğinin tespitinde Bakanlık kayıtlarıesas alınır.

(2) Bu Kanunun yayımıtarihinden önce haklarında kesinleşmişyargıkararıbulunmayan eğitim kurumu ve ortak sağlık ve güvenlik birimlerine uygulanan ihtar puanları, kayıtlarda yer alan haliyle yeni yapılacak düzenlemeye aktarılır.

İşyeri hekimliği yapan kurum tabiplerine yapılan ücret ödemeleri

GEÇİCİMADDE 6 –(1) Kamu kurum ve kuruluşlarıile mahalli idarelerde gerçekleştirilmişolan işyeri hekimliği ücreti ödemeleri nedeniyle kamu görevlileri hakkında idari veya mali yargılama ve takibat yapılamaz, başlatılanlar işlemden kaldırılır, bu ödemeler geriye tahsil ve tazmin konusu edilemez.

GEÇİCİMADDE 7 –(1) Bu Kanunun yayımıtarihinde BaşİşMüfettişi kadrolarında bulunanlar, hiçbir işleme gerek kalmaksızın İşBaşmüfettişi kadrolarına atanmışsayılır.

GEÇİCİMADDE 8 –(1) Bu Kanunun yayımlandığıtarihte İşSağlığıve Güvenliği Merkez Müdürlüğünde İşçi Sağlığıve İşGüvenliği EnstitüMüdürüile İşçi Sağlığıve İşGüvenliği EnstitüMüdür Yardımcısıunvanlıkadrolarda bulunanların görevleri, bu Kanunun yayımlandığıtarihte sona erer ve bunlar en geçbir ay içinde derece ve kademelerine uygun diğer kadrolara atanır. Bunlar, yeni bir kadroya atanıncaya kadar, eski kadrolarına ait aylık, ek gösterge ve her türlüzam ve tazminatlar ile diğer mali haklarınıalmaya devam eder. Söz konusu personelin atandıkları tarih itibarıyla eski kadrolarına ilişkin olarak en son ayda aldıkları aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları, ek ödeme ve benzeri adlarla yapılan her türlü ödemelerin (ilgili mevzuatı uyarınca fiili çalışmaya bağlı fazla mesai ücreti ve ek ders ücreti hariç) toplam net tutarının (bu tutar sabit bir değer olarak esas alınır); yeni atandıkları kadrolara ilişkin olarak yapılan aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları, ek ödeme ve benzeri adlarla yapılan her türlü ödemelerin (ilgili mevzuatı uyarınca fiili çalışmaya bağlı fazla mesai ücreti ve ek ders ücreti hariç) toplam net tutarından fazla olması hâlinde aradaki fark tutarı, herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaksızın fark kapanıncaya kadar ayrıca tazminat olarak ödenir. Atandıklarıkadro unvanlarında isteğe bağlıolarak herhangi bir değişiklik olanlarla kendi istekleriyle başka kurumlara atananlara fark tazminatıödenmesine son verilir.

(2) Bu Kanuna ekli listelerde ihdas edilen kadrolardan boşbulunan 20 İşSağlığıve Güvenliği Uzmanı, 100 İşSağlığıve Güvenliği Uzman Yardımcısı, 40 Memur, 40 Veri Hazırlama ve Kontrol İşletmeni ve 10 Mühendis kadrosuna, 21/12/2011 tarihli ve 6260 sayılı2012 yılıMerkezi Yönetim Bütçe Kanundaki sınırlamalara tabi olmadan 2012 yılıiçinde atama yapılabilir.

Yürürlük

MADDE 38 –(1) Bu Kanunun;

a) 6, 7 ve 8 inci maddeleri;

1) Kamu kurumlarıile 50’den az çalışanıolan ve az tehlikeli sınıfta yer alan işyerleri için yayımıtarihinden itibaren iki yıl sonra,

2) 50’den az çalışanıolan tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerleri için yayımıtarihinden itibaren bir yıl sonra,

3) Diğer işyerleri için yayımıtarihinden itibaren altıay sonra,

b) 9, 31, 33, 34, 35, 36 ve 38 inci maddeleri ile geçici 4, geçici 5, geçici 6, geçici 7 ve geçici 8 inci maddeleri yayımıtarihinde,

c) Diğer maddeleri yayımıtarihinden itibaren altıay sonra,

yürürlüğegirer.

Yürütme

MADDE 39 –(1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

29/6/2012

 

(I) SAYILI LİSTE

KURUMU :ÇALIŞMAVE SOSYAL GÜVENLİK BAKANLIĞI

TEŞKİLATI : MERKEZ

İHDAS EDİLEN KADROLARIN

Sınıfı

Unvanı

Derecesi

Serbest Kadro
Adedi

Toplam

GİH

İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanı

3

120

120

GİH

İş Sağlığı ve Güvenliği Uzman Yardımcısı

8

130

130

GİH

Memur

6

20

20

GİH

Memur

10

20

20

GİH

Veri Hazırlama ve Kontrol İşletmeni

6

20

20

GİH

Veri Hazırlama ve Kontrol İşletmeni

10

20

20

TH

Mühendis

5

10

10

TOPLAM

340

340

 

(II) SAYILI LİSTE

KURUMU :ÇALIŞMAVE SOSYAL GÜVENLİK BAKANLIĞI

TEŞKİLATI : TAŞRA

İHDAS EDİLEN KADROLARIN

Sınıfı

Unvanı

Derecesi

Serbest Kadro Adedi

Toplam

GİH

İş Sağlığı ve Güvenliği Enstitüsü Müdürü

1

1

1

GİH

İş Sağlığı ve Güvenliği Enstitüsü Müdür Yardımcısı

1

3

3

TOPLAM

4

4

 

(III) SAYILI LİSTE

KURUMU :ÇALIŞMAVE SOSYAL GÜVENLİK BAKANLIĞI

TEŞKİLATI : DÖNERSERMAYE

İHDAS EDİLEN KADROLARIN

Sınıfı

Unvanı

Derecesi

Serbest Kadro Adedi

Toplam

GİH

Sayman

1

1

1

GİH

İşletme Müdürü

1

1

1

GİH

Şef

3

2

2

GİH

Veri Hazırlama ve Kontrol İşletmeni

4

2

2

GİH

Veri Hazırlama ve Kontrol İşletmeni

6

5

5

GİH

Veznedar

5

1

1

TOPLAM

12

12

 

(IV) SAYILI LİSTE

KURUMU :ÇALIŞMAVE SOSYAL GÜVENLİK BAKANLIĞI

TEŞKİLATI : TAŞRA

İPTAL EDİLEN KADROLARIN

Sınıfı

Unvanı

Derecesi

Serbest Kadro Adedi

Toplam

GİH

İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Enstitü Müdürü

1

1

1

GİH

İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Enstitü Müdür Yardımcısı

1

1

1

TOPLAM

2

2

 

 

 

Giris

Uye Ol

*
*
*
*
*

* Zorunlu alanlar